W roku 1978 przyjął pseudonim artystyczny Ron, zmienił wytwórnię fonograficzną na Spaghetti Records, zaczął występować jako support innych artystów, aranżował i pisał piosenki dla Loredany Bertè i Ornelli Vanoni. Wystąpił wspólnie z Luciem Dallą i Franceskiem De Gregorim w słynnej trasie koncertowej Banana Republic, napisał też dla nich obu piosenkę „Cosa sarà”.
Lata 80. W 1980 roku opublikował album Una città per cantare, który wreszcie zdobył uznanie publiczności. Spośród znajdujących się na nim piosenek wyróżniały się: „Mannaggia alla musica” (napisana przez Francesca De Gregoriego oraz utwór tytułowy, będący coverem piosenki „The Road” amerykańskiego piosenkarza Danny’ego O’Keefe. Wydał kolejne, cieszące się powodzeniem albumy: Canzone senza inganni (Q disc, nagrany z Goranem Kuzminacem i Ivanem Grazianim), Al centro della musica (1981), Guarda chi si vede (1981, którego utwór tytułowy wygrał Festivalbar, Tutti cuori viaggianti (1982), Calypso (1982), I grandi successi di Ron (1983), kompilacje Ron (1985) i È l'Italia che va. W 1984 roku nagrał singiel „Joe Temerario”, który znalazł się na czołówce dźwiękowej filmu Maria Monicellego Miejmy nadzieję, że to będzie córka. W 1988 roku wystąpił na festiwalu w San Remo z piosenką „Il mondo avrà una grande anima”, która dała tytuł jego zarejestrowanemu na żywo albumowi.