Halina Wanda Zach-Wogeck (ur. 2 kwietnia 1926 w Łomży, zm. 1 października 2013 w Dessau) – polska stomatolog, autorka zachowanego pamiętnika czasów okupacji niemieckiej prowadzonego w latach 1940–1943 opisującego II wojnę światową z perspektywy młodej dziewczyny.
Życiorys Urodzona 2 kwietnia 1926 roku w Łomży, dzieciństwo spędziła w tym mieście. Od małego uczyła się języka niemieckiego od guwernantki, która zaszczepiła jej miłość do niemieckiej kultury i sztuki. Po awanturze w szkole podstawowej, z której została relegowana, przeniosła się z rodzicami i młodszym bratem Karolem zwanym Lolkiem do Warszawy. Rodzina zamieszkała w mieszkaniu kamienicy na rogu Koszykowej i Lwowskiej.
W czasie okupacji Halina Zach uczęszczała do szkoły handlowej i jednocześnie na tajne komplety w Gimnazjum, a następnie Liceum im. Narcyzy Żmichowskiej. Początkowo wybrała profil matematyczno-fizyczny, a następnie przeniosła się do klasy humanistycznej. Uczyła się również prywatnie języka niemieckiego i gry na pianinie. Bardzo interesowała ją kultura i literatura niemiecka. W niedzielę, 19 maja 1940 roku, zaczęła pisać tajny pamiętnik, odnaleziony współcześnie w stołecznym antykwariacie przez varsavianistę i historyka Krzysztofa Jaszczyńskiego..