Według Börscha-Supana, stary kawaler z obrazu jest zupełnym przeciwieństwem pożądliwego satyra – przygląda on się z takim samym zainteresowaniem kobietom, jak i figurze na cokole.
Pochodzenie Historia obrazu po jego powstaniu nie została ja dotąd w pełni wyjaśniona, zwłaszcza jego lokalizacja przed 1857 pozostawia wiele otwartych pytań.
Prawdopodobnie Watteau namalował obraz na zlecenie Pierre'a Crozata, dla którego w tym samym czasie tworzył też serię obrazów z alegoriami pór roku. Ta informacja znajduje się w katalogu wystawowym z Wiednia z 1966 roku i do dzisiaj pozostaje najpowszechniej zaakceptowaną hipotezą, lecz nie jest w pełni dowiedziona.
W 1857 obraz trafił na licytację kolekcji Theodore'a Patureau. Według katalogu był wcześniej własnością księcia Paula d'Arenberga. Z przodkami księcia Watteau faktycznie utrzymywał przyjacielskie kontakty na początku XVIII wieku. Zgodnie z pokwitowaniem sygnowanym przez Watteau z 14 maja 1717, Leopold Philippe von Arenberg kupił od niego dwa obrazy. W książce Jean de Juliennes et les graveurs de Watteau au XVIIIe siècle z 1929 roku E. Herold i A.