Kazimierz Bolesław Tadeusz Trzciński vel Prandota-Trzciński (ur. 27 lipca 1891 w Popowie, zm. 27 września 1979 we Wrocławiu) – podpułkownik kawalerzysta Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej Tadeusza i Jadwigi z domu Lniskiej. Po ukończeniu Szkoły Rolniczej w Szamotułach, studiował rolnictwo w Krakowie i Monachium. Z chwilą wybuchu I wojny światowej został powołany do armii niemieckiej. W latach 1915–1918 walczył w jej szeregach na froncie zachodnim.

W końcu grudnia 1918 przybył do Poznania, gdzie wziął udział w pierwszych akcjach zbrojnych powstania wielkopolskiego. Następnie został przydzielony do organizującego się Dowództwa Głównego w Poznaniu jako szef łączności. W lutym 1919 awansował do stopnia porucznika. W lipcu tego roku został przeniesiony do 4 Pułku Ułanów Wielkopolskich, który później został przemianowany na 18 Pułk Ułanów Pomorskich.