300px|thumb|Misja aliancka we Lwowie, luty 1919. Od lewej: Stanisław Wańkowicz, Robert Lord, gen. Joseph Barthelemy, gen. Tadeusz Rozwadowski, gen. Adrian Carton de Wiart, mjr Giuseppe Stabile Joseph Barthélemy, właśc. Marie-Joseph-Raoul-Léon Barthélemy (ur. 15 stycznia 1867 w Langres, zm. 23 lutego 1951 w Broons) – francuski generał, przewodniczący misji alianckiej do Polski w styczniu-lutym 1919, mediator w wojnie polsko-ukraińskiej, twórca linii Barthélemy’ego.
Życiorys Syn Marie Charles’a Paula Barthélemy’ego i Marie Mélanie Bonnaire, ojciec był kapitanem 68 pułku piechoty stacjonującego w Langres. W wieku dziewiętnastu lat obrał karierę wojskową, wstępując do Akademii Wojskowej Saint Cyr, którą ukończył jako podporucznik 1 października 1888. Po służbie w 69 pułku piechoty i 29 pułku piechoty, w 1895 został instruktorem w Akademii Saint Cyr. Awansowany do stopnia kapitana, w 1900 ukończył Ecole Supérieure de Guerre.
W 1913 w stopniu podpułkownika objął dowodzenie 118 pułku piechoty. Po wybuchu I wojny światowej w 1915 objął dowodzenie 308 brygady piechoty. W 1916 awansowany do stopnia generała brygady, dowodził 27 Dywizją Piechoty na froncie włoskim. Po powrocie do Francji w 1918 dowodził rezerwową grupą armijną.