At-Turabi usprawiedliwiał działania wymierzone w Kościoły chrześcijańskie oraz represje wobec ich wyznawców, którzy nie chcieli przejść na islam i z tego powodu zostali wysiedleni na Pustynię Nubijską lub do obozów przesiedleńczych. Określał terror jako zło konieczne i wymuszoną odpowiedź na politykę Zachodu wobec świata muzułmańskiego, przejaw odnowy religijnej islamu, reakcji na klęskę arabskiego nacjonalizmu i socjalizmuK. Izak, Leksykon..., s. 90-91..

W 1992 roku przeżył zamach na swoje życie, jakiego dokonał w Kanadzie sudański emigrant. W tym samym roku wysocy działacze Islamskiego Frontu Narodowego z Hasanem at-Turabim udzielili w Sudanie gościny Usamie ibn Ladinowi. Saudyjczyk poślubił następnie siostrzenicę sudańskiego polityka. At-Turabi i ibn Ladin wspólnie utworzyli Północny Bank Islamski, którego celem było finansowanie fundamentalizmu islamskiego. Usama ibn Ladin dzięki pomocy władz Sudanu zakupił w kraju szereg gruntów po zaniżonych cenach i założył kilka przedsiębiorstw w różnych branżach: budowlanej, spożywczej, transportowej, rolniczej. Sudan stał się jednym z centrów ekstremizmu islamskiego, w obozach na terenie kraju szkoleni byli terroryści.