Gustaw Burchart (ur. 31 marca 1904 w Błaszkach, zm. 28 maja 1974 w Toruniu) – polski duchowny luterański i metodystyczny, w latach 1954–1956 superintendent naczelny Kościoła Metodystycznego w PRL.

Życiorys W latach 1929–1944 był duchownym Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w RP piastując funkcję ewangelisty warszawskiej Parafii Świętej Trójcy. W 1946 dokonał konwersji i przeszedł do Kościoła Metodystycznego. Był superintendentem okręgu mazurskiego Kościoła Metodystycznego, zaś w latach 1954–1956 superintendentem naczelnym Kościoła. Po usunięciu ze stanowiska pod naciskiem władz komunistycznych wrócił do Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego i pełnił służbę duszpasterską w Słupsku.

Aktywność kościelna thumb|240px|Grób ks. Gustawa Burcharta na cmentarzu ewangelicko-augsburskim przy ul. Młynarskiej w Warszawie Aktywny członek Społeczności Chrześcijańskiej w Kaliszu, 1929 ukończył Seminarium Kaznodziejskie przy Zakładzie Diakonis w Więcborku, prowadzone przez Kościół Ewangelicko-Unijny; 1929-44 ewangelista ewangelicko-augsburskiej parafii św.