Krążowniki lekkie typu Kuma – seria japońskich krążowników lekkich o wyporności 5500 ton z okresu międzywojennego i II wojny światowej, składająca się z pięciu okrętów: , „Tama”, , i .

Tło i budowa Prace nad nowym typem lekkiego krążownika, który miał rozwiązać problemy typu Tenryū, jakimi były niedostateczna prędkość i uzbrojenie, rozpoczęły się jeszcze w trakcie budowy tych okrętów. Okręty typu Kuma miały większą wyporność wynoszącą 5500 ton, dłuższe kadłuby i rozwijały prędkość 36 węzłów, przez co mogły efektywniej wypełniać zadanie swoich poprzedników, jakim było dowodzenie flotyllami niszczycieli.

Okręty typu Kuma posiadały niewielkie nadbudówki dziobowe, za którymi były umieszczone maszt z pomostem służącym do kierowania ogniem i reflektorami. Pas burtowy posiadał pancerz wewnętrzny o grubości 25 mm i zewnętrzną płytę o grubości 38 mm. W założeniu projektantów pancerz miał wytrzymać uderzenie pocisku kalibru 102 mm.