połączono go w skład z wagonem wieżowym służącym do diagnostyki sieci trakcyjnej. Przeznaczony do nowych celów wagon otrzymał w 1926 r. numer 2, który nie był przydzielony od 1923 roku. Z powodu wysokiego zapotrzebowania na wagony doczepne pod koniec lat 20. XX wieku, ostatni wagon Weitzer włączono ponownie do służby liniowej 21 marca 1927 r. jako wagon doczepny. Jednak od 1 marca 1932 r. przywrócono mu poprzednią funkcję i znów służył on do celów technicznych, usunięto jednak numer taborowy i tramwaj nie posiadał żadnego oznaczenia. W trakcie modernizacji taboru trwającej w latach 1956-1960, wagon otrzymał nowy pantograf nożycowy, podobnie jak inne eksploatowane wówczas tramwaje.
Z okazji 70. rocznicy uruchomienia tramwajów elektrycznych w lipcu 1969 r. wagon techniczny został przekwalifikowany na historyczny i zaprezentowany mieszkańcom z napisem „1899 1969”. Od 1972 r. wóz – w dalszym ciągu nieposiadający numeru – przydzielono nowo otwartej zajezdni nr 2 w Dâmbovicy, gdzie zaczął służyć jako holownikHans Lehnhart und Claude Jeanmarie: Straßenbahn-Betriebe in Osteuropa II. Verlag Eisenbahn, Villingen 1977, .. Po tym, jak jego funkcję przejęła w 1975 r. Lokomotywa nr 1, ostatni wagon Weitzer wycofano z ruchu po trwającej 76 lat eksploatacji.