Rozbłysk był tak silny, że w rankingu wszystkich odkrytych GRB znalazł się w gronie 2% najjaśniejszych.

Obserwacje wykonane przez Comptona oraz ROSTE-I W chwili nastąpienia rozbłysku, satelita Compton przesłał informacje o nim do naziemnej stacji w Centrum Roberta Goddarda w Maryland, a następnie dane te zostały przesłane przez sieć GCN (ang. Gamma-ray Burst Coordinates Network). Satelita ten nie był w stanie zapewnić precyzyjnego lokalizowania rozbłysków, lecz za pomocą zespołu teleskopów ROTSE-I astronomowie wykonali zdjęcia rozbłysku. Po automatycznym namierzeniu regionu nieba, w którym nastąpił rozbłysk, zrobiono pierwsze zdjęcie 22 sekundy po wykryciu zjawiska przez satelitę Compton. Każde kolejne zdjęcie było wykonywane w odstępie 25 sekund.

ROTSE-I był w stanie wykonać zdjęcia o jasności obserwowalnej 16 mag, natomiast łowcy rozbłysków gamma spodziewali się, iż widoczna część rozbłysku będzie bardzo słaba, jednak osiągnęła ona wartość 9 mag. Była na tyle jasna, iż mogli ją dostrzec astronomowie amatorzy za pomocą lornetki. Jasność obiektu, będącego źródłem wspomnianej części rozbłysku, wzrosła ok. 4000 razy w ciągu niecałej minuty.