Z kolei autorzy ukraińscy, opierając się wyłącznie na źródłach ukraińskich, o pomoc w zbrodni oskarżają tylko Polaków (względnie także Uzbeków).
Grzegorz Motyka uwzględniając relacje ukraińskie wyraził przypuszczenie, że polski oddział biorący udział w pacyfikacji Malina mógł być mały i mógł działać jedynie w Malinie Ruskim, w związku z czym Czesi mogli nie zauważyć jego obecności na miejscu zbrodni. Zarówno Motyka, jak Siemaszkowie uznali, że ostateczne rozstrzygnięcie, czy Polacy brali udział w zbrodni w Malinie, zależy od dotarcia do dokumentów niemieckich.
McBride proponuje inne wyjaśnienie zaistniałych kontrowersji. Zauważa on, że w świadectwach złożonych przed komisją Procházki czescy świadkowie podawali informacje o narodowości kolaborantów uczestniczących w zbrodni, ale nie zostały one ujęte w raporcie komisji. Josef Martinovský, który był w grupie osób wysłanych ze zrabowanym mieniem do Ołyki, zeznawał: