W centrum Malina stoi także sowiecki pomnik wielkiej wojny ojczyźnianej.
Wykorzystanie zbrodni przez propagandę Po raz pierwszy fakt zbrodni został wspomniany w ulotkach UPA we wrześniu 1943 roku. W 1945 roku UPA ponownie odwołała się do zbrodni w Malinie w swoich ulotkach, oskarżając o jej sprawstwo „polskich imperialistów” i Niemców. Według dokumentu, zabitych miało zostać 850 Ukraińców; ofiary czeskie nie zostały wspomniane.
W 1959 roku władze sowieckie wykonały w Malinie i okolicach 12 wykopów, w których, jak twierdzono, odnaleziono szczątki ponad 200 ludzi. Wydobytym szczątkom władze urządziły demonstracyjny pogrzeb z udziałem okolicznej ludności, a o zbrodnię oskarżyły „ukraińskich burżuazyjnych nacjonalistów”. Bezpodstawne oskarżenie OUN o zbrodnię w Malinie znalazło się w sowieckim pamflecie Judas’s Breed rozpowszechnianym na Zachodzie w latach 70. W wydanym w 1986 roku anglojęzycznym zbiorze dokumentów History Teaches a Lesson sowiecki wydawca dopuścił się fałszerstwa, korygując treść dokumentu (listu biskupa ) w ten sposób, by wskazywał on na „ukraińskich nacjonalistów” jako sprawców zbrodni w Malinie.