(do 2020 r.) oraz przeznaczenie 5 mld $ rocznie wsparcia dla władz w Kabulu; szkolenie armii irackiej; udzielenie wsparcia siłom zbrojnym Tunezji i Jordanii; dołączenie wszystkich krajów członkowskich NATO do koalicji przeciwko Państwu Islamskiemu (udostępnienie natowskich samolotów wczesnego ostrzegania i rozpoznania AWACS do pozyskiwania informacji z Syrii, gdzie toczy się wojna – samoloty mają pozyskiwać informacje operując z przestrzeni powietrznej Turcji i przestrzeni międzynarodowej); podpisanie dokumentu o koordynacji działań UE i NATO w zakresie zagrożeń hybrydowych oraz kryzysu migracyjnego; uznanie cyberprzestrzeni za obszar prowadzenia działań wojennych; zintensyfikowanie współpracy w cyberprzestrzeni oraz w zakresie obrony przeciwrakietowej; uruchomienie ośmiu funduszy natowskich z pomocą materialną dla Ukrainy; rozpoczęcie misji Sea Guardian (w miejsce Active Endeavour), mającej na celu walkę z kryzysem migracyjnym oraz przemytem broni na Morzu Śródziemnym i Morzu Egejskim, poprzez wsparcie misji Unii Europejskiej „Sophia”; ogłoszenie wstępnej gotowości operacyjnej tarczy antyrakietowej w Rumunii, gdzie zainstalowano baterię pocisków SM-3 w wersji lądowej (Aegis Ashore); poparcie ukraińskiej suwerenności i integralności terytorialnej oraz potępienie aneksji Krymu przez Rosję oraz wojny w Donbasie, a
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Szczyt NATO w Warszawie 2016 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.