Komentarz przy opisie tej drogi z przewodnika Jana Żurawskiego po Kazalnicy z 2012 roku: „Niewątpliwie najpiękniejsza droga w tym rejonie Kotła, niezwykle śmiała i wizjonerska, prawdziwe opus magnum warszawskiego zespołu. Poprowadzona głównie w skale, stromym i przewieszonym terenem. (…) Należy do najczęściej powtarzanych dróg wiodących środkiem ściany.”.
Z innych przejść M. Koras ma na koncie szybkie przejścia (np. pierwsze jednodniowe Heinricha-Chrobaka na Kazalnicy, latem 1973), pierwsze przejścia zimowe i pierwsze przejścia polskie, np. na północnej ścianie Małego Kieżmarskiego Szczytu drogi Chrudimskiej latem 1973 i kantu Weberovki w lutym 1974, a w Alpach pierwsze polskie wejścia drogą Cretiera na pd.-wsch. ścianie Mont Maudit w 1973, pd. ścianą Aiguille du Pouce w 1981, oraz takie powtórzenia jak drogi Philippa i Flamma na Civetcie (1976) w Dolomitach.
W 1979 roku kierował 13-osobową wyprawą w Himalaje Kishtwar w Indiach, w trakcie której w 6-osobowym zespole zdobył dziewiczy szczyt Tarparun (6013 m) w dolinie Nanth Nullah, drogą o trudnościach III-IV i przewyższeniu około 2300 metrów.