Montebello – krążownik torpedowy typu , zbudowany dla włoskiej Regia Marina pod koniec lat 80. XIX wieku. Okręt został zbudowany w stoczni Arsenale di La Spezia pomiędzy wrześniem 1885 a styczniem 1889 roku, kiedy to wszedł do służby. Był uzbrojony w lekkie działa i cztery wyrzutnie torped kal. 356 mm. Jego prędkość maksymalna wynosiła 18 węzłów. Służbę spędził w składzie głównej floty włoskiej, wypełniając zadania szkoleniowe i nie biorąc udziału w walkach. W 1903 roku został wycofany ze służby pierwszoliniowej i przebudowany na okręt szkolny dla załóg maszynowni. Tę funkcję pełnił do 1920 roku, kiedy to został skreślony z listy floty i sprzedany na złom.
Klasyfikowany też jako kanonierka torpedowa; koszt budowy wyniósł wynosił równowartość ówczesnych 74 120 funtów.
Projekt i budowa „Montebello” miał długość całkowitą 73,4 metra, szerokość 7,88 m i średnie zanurzenie 3,31 m. Jego wyporność normalna wynosiła 801 ton metrycznych (788 ton angielskich, 883 tony amerykańskie). Napęd składał się z trzech maszyn parowych potrójnego rozprężania, z których każda napędzała pojedynczą śrubę napędową. Parę dostarczało sześć kotłów parowych opalanych węglem. Dokładne dane na temat osiągów okrętu nie przetrwały, ale jednostki typu mogły płynąć z prędkością około 18 węzłów przy mocy 2500-3180 ihp.