Ceramika z tego okresu świadczy o utrzymywaniu ożywionej wymiany handlowej z ośrodkami na terenie środkowego Meksyku. Osada została porzucona przez mieszkańców w późnym okresie klasycznym, ok. 900 roku. Przyczyny tej decyzji są nieznane.
Położone na żyznej równinie nad brzegiem jeziora Miraflores miasto w szczytowym okresie zajmowało powierzchnię 5 km² i składało się z około 200 ziemnych kopców, na szczycie których znajdowały się wznoszone z drewna i gliny budowle, kryte strzechą. Znaczna część tych konstrukcji została bezpowrotnie zniszczona wraz z rozwojem przestrzennym miasta Gwatemala. Kopce, w formie konstrukcji schodkowych, usypywano z ziemi mieszanej z gliną i gruzem. Większość z nich wzniesiona została w późnym okresie preklasycznym, najwyższe mają wysokość dochodzącą do 20 metrów.
Przypisy
Kategoria:Stanowiska archeologiczne w Gwatemali