Mimo że roślina należy do rodziny dzwonkowatych, to jej kwiaty nie otwierają się dzwonkowato, lecz są stulone przy wierzchołku. Dzięki temu płatki korony naciskają pylniki w kierunku znamienia, doprowadzając w ten sposób do samozapylania. Jest to istotne w przypadku braku owadów, które mogłyby dokonać zapylenia.
Uprawa Zalecana do uprawy w szczelinach skalnych wypełnionych przepuszczalną glebą żwirową z domieszką gliny i dolomitu. Źle znosi intensywne nasłonecznienie.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza