Neutralizacja – zjawisko w fonologii. Polega na tym, że fonemy, które kontrastują w niektórych środowiskach, nie muszą kontrastować we wszystkich środowiskach. Na przykład, w języku polskim cechą kontrastywną fonemów jest ich dźwięczność - słowo bas kontrastuje ze słowem pas. Jednakże, cecha ta ulega neutralizacji w wygłosie - słowa kod i kot w odosobnieniu brzmią identycznie - /kɔt/. Podobnie neutralizacja zachodzi w wyrażeniach kod został i kot został - oba wyrazy wymawiane są jako /kɔd/. Neutralizacja nie zachodzi natomiast już w wyrażeniach kod ojca i kot ojca, stąd wiemy, że słowa te się różnią (w niektórych dialektach neutralizacja zachodzi). Neutralizacja często wynika z uwarunkowań fonologicznych języka, jak np. rzeczone ubezdźwięcznienie końcowe w języku polskim, jak również z samej mechaniki mowy, np. zazwyczaj fonem /n/ przed spółgłoskami dwuwargowymi /p, b/ przekształca się w dwuwargowe /m/, natomiast przed spółgłoskami tylnojęzykowymi /k, g/ w tylnojęzykowe /ŋ/.