Strofa dziewiętnastowersowa – forma stroficzna, składająca się z dziewiętnastu linijek, połączonych różnymi układami rymów i nierzadko wyodrębniona refrenem. Podobnie jak inne strofy o długości większej od decymy, strofy dziewiętnastowersowe występują rzadkoWiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Kraków 2003, s. 154..
Strofę dziewiętnastowersową zastosował w jednej z ód z cyklu Pieśni najwybitniejszy włoski romantyk Giacomo LeopardiGiacomo Leopardi, Canti, con introduzione e note di Giulio Augusto Levi, Firenze 1921..
Perché i celesti danni ristori il Sole, e perché l’aure inferme Zefiro avvivi, onde fugata e sparta delle nubi la grave ombra s’avvalla; credano il petto inerme gli augelli al vento, e la diurna luce novo d’amor desio, nova speranza ne’ penetrati boschi e fra le sciolte pruine induca alle commosse belve; forse alle stanche e nel dolor sepolte umane menti riede la bella etá, cui la sciagura e l’atra face del ver consunse innanzi tempo? Ottenebrati e spenti di Febo i raggi al misero non sono in sempiterno?