Okres późniejszy Do XIV w. katedra oraz jej najbliższe otoczenie wielokrotnie ulegały zmianom. Każdy z biskupów wpływał w mniejszym lub większym stopniu na wystrój wnętrza katedry. Oprócz zmieniającej się dekoracji w przybytku pojawiały się nowe struktury architektoniczne. W późnym okresie funkcjonowania katedry, w wyniku zmieniających się warunków naturalnych związanych z akumulowaniem się piasku, przebudowano wejście od południa oraz od wschodu. Wyższe partie katedry oraz część centralna pozostały niezmienione. Aby uchronić wnętrze katedry przed zasypaniem, zostały uszczelnione i zablokowane okna znajdujące się w niższych częściach budowli.
Rozwój malowideł wewnątrz katedry Sławę stanowisku zapewniły w dużej mierze malowidła. Odznaczają się one bowiem wysokim walorem artystycznym, są dobrze zachowane oraz reprezentują malarstwo nubijskie z okresu, o którym do czasu znaleziska świadczyły wyłącznie nieliczne fragmenty zachowane w niektórych kościołach i klasztorach na terenie Egiptu i Nubii. mały|Św. Anna (VIII w.), Muzeum Narodowe w Warszawie Podczas prac wykopaliskowych odkryto około 170 malowideł wykonanych techniką al secco, datowanych począwszy od VII do XIV w., pochodzących z zewnętrznych, a zwłaszcza z wewnętrznych ścian budynku.