Jasio-Jeżyk (niem. Hans mein Igel) – baśń opublikowana przez braci Grimm w 1815 roku w zbiorze ich Baśni (tom 2, nr 108).
TreśćBaśnie braci Grimm, tom 2, wyd. LSW, 1989. Pewien bogaty gospodarz bardzo chciał mieć potomka. Pewnego dnia powiedział, że musi mieć dziecko, choćby miał to być nawet jeż. Jakiś czas później jego żona urodziła dziecko, którego górna połowa pokryta była kolcami. Dziecko nazwano Jasio-Jeżyk. Ojciec zrozumiał, że sam zesłał tę klątwę. Liczył na to, że dziecko umrze, ale Jasio szybko urósł.
Pewnego dnia, kiedy ojciec szedł na jarmark, Jasio poprosił, by kupił mu dudy. Po otrzymaniu tego instrumentu poprosił ojca, by podkuł koguta, gdyż zamierza wyjechać na nim w świat. Ojciec spełnił prośbę syna ciesząc się w duchu, że się go pozbędzie. Jasio zabrał ze sobą nieco owiec i świń, które zamierzał paść w lesie, i udał się w świat na kogucie.