Z przeprowadzonych badań wynika, że w połączeniu z pirazidolem (pirlindolem) redukuje długoterminowe efekty syndromu astenicznego u pacjentów z obrażeniami mózgu.
Historia Stosowanie bromowodorku 2-(etylotio)benzimidazolu wynika z badań naukowych przeprowadzonych w byłym ZSRR w Wojskowej Akademii Medycznej (Petersburg, wówczas Leningrad) w latach 70. ХХ w. W latach 80. XX wieku lek był stosowany w działaniach bojowych byłego ZSRR. W szczególności jego stosowanie w wojskach lądowych pozwoliło zwiększyć wytrzymałość fizyczną i psychiczną oraz zdolność do pracy żołnierzy i oficerów podczas wykonywania zadań wymagających napięcia oraz zadań długotrwałych: w lotnictwie, siłach rakietowych i siłach obrony powietrznej – zwiększało zdolność do pracy operatorów oraz odporność na niedotlenienie, w marynarce wojennej – zwiększało odporność na niedotlenienie, oraz w razie potrzeby, na oddziaływanie wysokich temperatur otoczenia. Ostatnia wymieniona właściwość tego leku stała się przesłanką do jego powszechnego stosowania przez wojskowe siły specjalne w OKWR na terenie Afganistanu. Żołnierze mogli skutecznie przeprowadzać misję bojową w warunkach niedotlenienia (góry) oraz podwyższonej temperatury otoczenia.
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Benzimidazole Kategoria:Tioetery Kategoria:Leki psychostymulujące i nootropowe Kategoria:Stymulanty