Badano także wpływ betimilu na leczenie poważnych urazów mózgu – u szczurów stwierdzono jego wpływ na zmniejszenie zawartości wody niezwiązanej, zwiększenie ilości wody związanej oraz inhibicję procesu peroksydacji lipidów w mózgu, ponadto w okresie pourazowym tkanki mózgowe wykazywały zmniejszone zapotrzebowanie na tlen u zwierząt doświadczalnych. Zaobserwowano wpływ betemilu na redukcję symptomów psychopatologicznych oraz w zakresie zapobiegania zaburzeniom metabolicznym u szczurów z urazami czaszki. Ustalono również, że omawiany związek wywiera silniejszy pozytywny wpływ na leczenie skutków tych urazów u osobników posiadających samodzielnie podwyższoną odporność na niedotlenienie niż w grupie szczurów mniej odpornych oraz że wykazuje addytywny efekt z pyrazidolem u obu grup. Zaobserwowano także, że o ile pyrazidol użyty bez betimilu wykazuje działanie antylękowe w grupie szczurów odpornych na niedotlenienie, to w grupie nieodpornej efekt jest odwrotny – jednoczesne zastosowanie betemilu w tej drugiej grupie przywraca antylękowe właściwości pyrazidolu. Stwierdzono wpływ betemilu na korelację częstotliwości impulsów neuronów aminergicznych z aktywnością elektryczną kory mózgowej kotów.