Zygmunt Grzegorz Nawratil (ur. 12 marca 1876, zm. 16 grudnia 1941) – pułkownik saperów Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się 12 marca 1876. Ukończył Wojskową Akademię Techniczną w Mödling. W 1897 rozpoczął zawodową służbę w wojskową w c. i k. armii. Został wcielony do batalionu pionierów nr 10 w Przemyślu. W 1903 został przeniesiony do batalionu pionierów nr 9 w Krakowie, a w 1912 do batalionu saperów nr 4 w Villach. Podczas I wojny światowej służył na froncie wschodnim i włoskim. W 1917 został przeniesiony do batalionu saperów nr 32. W czasie służby w c. i k. armii awansował na kolejne stopnie w korpusie oficerów piechoty: podporucznika (1 września 1897), porucznika (1 listopada 1901), kapitana (1 maja 1911) i majora (1 maja 1917).
18 stycznia 1919 został przyjęty do Wojska Polskiego i przydzielony z dniem 1 listopada 1918 do Batalionu Saperów KrakówDz. Rozk. Wojsk. Nr 9 z 28 stycznia 1919, poz. 334, 348.. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, służył w Ministerstwie Spraw Wojskowych. 22 maja 1920 roku został przydzielony z Sekcji Inżynieryjnej Departamentu III do Oddziału IV Sztabu MSWojsk. celem zorganizowania Sekcji Zdobyczy Wojennej. 29 maja 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu pułkownika, w inżynierii i saperach, w grupie oficerów byłej armii austro-węgierskiej.