Okręt stacjonował w Neapolu w roku 1900, wraz ze starymi okrętami pancernymi „Regina Maria Pia”, , „Affondatore”, krążownikiem pancernym „Marco Polo”, czterema krążownikami torpedowymi typu Goito i dwoma nowymi krążownikami typu AgordatGarbett (1900), s. 184.. W 1910 roku „Tripoli” został przerobiony na stawiacz min, mógł przenosić 64 miny. Wraz z wybuchem wojny włosko-tureckiej we wrześniu 1911 roku „Tripoli” stacjonował wraz z „Goito” i „Montebello” w Wenecji. Żaden z okrętów nie brał udziału w walkach podczas wojnyBeehler (1913), s. 11..

Na początku I wojny światowej Włochy zadeklarowały neutralność, ale do lipca 1915 roku Ententa przekonała Włochów do przystąpienia do wojny przeciw państwom centralnymHalpern, s. 140.. Admirał (szef marynarki włoskiej) wierzył, że zagrożenie ze strony austro-węgierskich okrętów podwodnych i min morskich w płytkich wodach Adriatyku jest zbyt poważne, by używać floty w sposób ofensywnyHalpern, s. 150.. Revel zdecydował się wprowadzić w życie blokadę w relatywnie bezpieczniejszym rejonie południowego Adriatyku głównymi siłami floty, podczas gdy mniejsze jednostki przeprowadzały rajdy na austro-węgierskie okręty i instalacjeHalpern, s. 141–142.. „Tripoli” pełnił służbę podczas wojny jako stawiacz min, wcielając w życie strategię Revela.