Zwrotkę dziewięciowersową będącą oktawą (abababcc) wzdłużoną o jeden wers (abababccc) zastosował angielski poeta z XVII wieku Phineas Fletcher w poemacie The Locusts, or Apollyonists. Później schemat ten przejął od niego Francis Quarles. Czterorymową strofę dziewięciowersową o schemacie ababbccdd spożytkował w utworze Twicknam Garden John Donne.
Blasted with sighs, and surrounded with tears, Hither I come to seek the spring, And at mine eyes, and at mine ears, Receive such balms as else cure every thing. But O ! self-traitor, I do bring The spider Love, which transubstantiates all, And can convert manna to gall; And that this place may thoroughly be thought True paradise, I have the serpent brought.
Strofy dziewięciowersowe o różnych układach współbrzmień wykorzystywał Robert Browning. Dziewięciowersowa w zapisie jest też zazwyczaj strofa Balassiego. W Polsce strofa dziewięciowersowa nigdy nie była tak popularna jak oktostych albo oktawa. Pojawiła się wprawdzie już w średniowieczu (w pieśni Cesarzewno wszech najświętsza), ale pozostawała na uboczu. Strofy spenserowskiej używali Juliusz Słowacki i Jan Kasprowicz.