Cesare Andrea Bixio (ur. 11 października 1896 w Neapolu, zm. 5 marca 1978 w Rzymie) – włoski kompozytor licznych znanych szlagierów, takich jak: „Tango delle capinere” (1928), „Parlami d'amore Mariù” (1932), „Violino tzigano” (1934), „Vivere” (1937) i „Mamma” (1940). Kompozytor ścieżek dźwiękowych do filmów kinowych i telewizyjnych, kompozytor muzyki teatralnej.
Życiorys Początki Cesare Andrea Bixio urodził się jako syn Carla Bixia, inżyniera z Genui, prawnuka generała Nina Bixia i neapolitanki Anny Vilone. Po tym jak wcześnie zmarł ojciec, matka zachęcała go do nauki, aby poszedł w jego ślady; okazało się jednak, że syn ma talent do muzyki. Młody Cesare Andrea uczył się grać na fortepianie, a w wieku trzynastu lat skomponował swój pierwszy utwór, „Suonno e fantasia”. Zaczął bywać w miejscowym teatrzyku muzycznym nawiązując kontakty ze związanymi z nim środowiskami. Poznał następnie popularnego śpiewaka Mimì Maggia, dla którego napisał piosenkę „Canta Maggio”. Piosenka w jego wykonaniu odniosła sukces, dzięki któremu Bixio poznał innych, znanych wówczas śpiewaków (Elvira Donnarumma, Gennaro Pasquariello, Gino Franzi), poetów (Salvatore Di Giacomo, Libero Bovio, Ernesto Murolo, E.A.