Józef Jan Zwinogrodzki, ps. Turkuć (ur. 27 grudnia 1918 w Winnicy, zm. 16 sierpnia 2005 w Warszawie) – żołnierz Armii Krajowej, więzień Gułagu, kawaler Orderu Virtuti Militari, doktor nauk medycznych.

Życiorys Urodził się 27 grudnia 1918 w Winnicy, w rodzinie lekarskiej Włodzimierza. W 1935 roku ukończył Gimnazjum Męskie im. Karola hr. Brzostowskiego w Suwałkach. W latach 1935–1936 odbył jednoroczną służbę wojskową w Wołyńskiej Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu. W latach 1936–1938 studiował medycynę w Monachium, a w latach 1938–1941 na Uniwersytecie Stefana Batorego w Wilnie.

W czasie kampanii wrześniowej 1939 walczył w szeregach 29 pułku artylerii lekkiej. Po zakończeniu walk został internowany na Litwie. Po powrocie do kraju wstąpił w szeregi Związku Walki Zbrojnej a następnie Armii Krajowej. W październiku 1942, w stopniu podporucznika, został przydzielony do podobwodu Zdzięcioł (kryptonim „Mydło”) należącego do Obwodu Nowogródek Armii Krajowej. Był dowódcą batalionu „Bogdanka”, wchodzącego w skład 77 pułku piechoty AK, w tym okresie został również awansowany do stopnia majora. Jako dowódca brał udział w operacji Ostra Brama. Od 1944 roku był członkiem wileńskiej Okręgowej Delegatury Rządu na Kraj, pełniąc funkcję m.in. kierownika Wydziału Informacji i Pracy oraz Wydziału Bezpieczeństwa.