Ojciec Lorenca, zaniepokojony plotkami na temat udziału Lorenca w zabójstwie Horacja, doprowadza do spotkania syna z Hieronimem i do ich pozornego pogodzenia się.
Akt IV Bellimperia wyrzuca Hieronimowi, że tak zwleka z zemstą, marszałek uspokaja ją jednak. Jego żona w przystępie szaleństwa niszczy altanę, miejsce śmierci swego syna i popełnia samobójstwo. Kiedy Lorenco i Baltazar zwracają się do Hieronima o wystawienie dla wicekróla portugalskiego widowiska podobnego temu, jakie wystawił dla ambasadora, marszałek proponuje tragedię, w której zagraliby: on sam, Baltazar, Bellimpeira i Lorenco. Po zakończeniu niezbędnych przygotowań sztuka zostaje wystawiona przed obydwoma królami Soliman-Baltazar, po zdobyciu Rodos zakochuje się w pięknej brance chrześcijańskiej Presedzie-Bellimperii, żonie rycerza Erasta-Lorenca. Podstępny Pasza-Hieronimo radzi Solimanowi, by zgładził Erasta, który stoi na przeszkodzie jego miłości. Władca zgadza się po przezwyciężeniu pewnych oporów. Pasza przebija sztyletem Erasta-Lorenca. Zrozpaczona Praseda-Bellimperia w odwecie przebija Solimana-Baltazara, po czym popełnia samobójstwo. Hieronimo odsłania widzom, że tragedia stanowiła akt sprawiedliwości za zamordowanie jego syna Horacja, po czym wybiega, by się powiesić.