Twierdzenie Markowa-Kakutaniego – twierdzenie o punkcie stałym udowodnione przez Andrieja MarkowaA. Markow, Quelques théorèmes sur les ensembles abéliens, „Dokl. Akad. Nauk SSSR” 10 (1936), s. 311–314. oraz Shizuo KakutaniegoS. Kakutani, Two fixed-point theorems concerning bicompact convex sets, „Proc. Imp. Acad.” 14 (1938), no. 7, s. 242–245. mówiące o istnieniu wspólnego punktu stałego dla półgrupy ciągłych operatorów afinicznych określonych na wypukłym, zwartym podzbiorze przestrzeni lokalnie wypukłej.

Twierdzenie Niech będzie przestrzenią lokalnie wypukłą oraz niech będzie zbiorem wypukłym i zwartym. Niech będzie rodziną operatorów afinicznych które ze sobą komutują, tj. dla Wówczas operatory te mają wspólny punkt stały, tj. istnieje taki że dla wszystkich

Dowód Istnienie punktu stałego dla jednego operatora Niech będzie operatorem afinicznym. Dla niech

Wówczas Ze zwartości wynika, że ciąg ma podciąg uogólniony zbieżny do pewnego Punkt jest punktem stałym dla tj. Rzeczywiście, z lokalnej wypukłości przestrzeni wystarczy wykazać, że

gdyż ciągłe funkcjonały liniowe na rozdzielają punkty (tj. dla dowolnej pary różnych punktów istnieje taki ciągły funkcjonał liniowy na dla którego ).