CC 2 miał konstrukcję w pełni duraluminiową, był dolnopłatem ze stałą owiewką. Kadłub o przekroju okrągłym, walcowatym. Rozpiętość skrzydeł 14,63 m; długość 12,10; skrzydła o powierzchni nośnej 36,03 m², masa własna 3639 kg, ładowność 5578 kg, prędkość maksymalna 360 km/h na pułapie 3000 m z dopalaczem. Czas wznoszenia na pułap 1000 m wynosił 9 s, pułap maksymalny 4000 m. Po okresie testów, 30 listopada 1941 pułkownik De Bernardi dokonał za sterami CC 2 historycznego przelotu na trasie Mediolan–Rzym, pokonując 475 km w czasie 2 h 11 min. 24 s.
Przelot dokonany w 1940 został uznany oficjalnie przez FAI za pierwszy udany lot odrzutowcem (wcześniejszy lot niemieckim samolotem Heinkel He 178 w 1939 nie był przelotem publicznym)Enzo Angelucci; Paolo Matricardi. Campini Caproni C.C.2 in Guida agli Aeroplani di tutto il Mondo. Mondadori Editore. Milano, 1979, Vol. 5, pp. 218-9.