Jakub Romiszewski z Romiszowic (Romiszewic) herbu Jelita (ur. ok. 1470 – zm. po 1533) – łowczy łęczycki (1506–1533), protoplasta rodu Stokowskich herbu Jelita
Syn Piotra (Piotrasza) Romiszo(e)wskiego i Petronelli z Rękoraja. Wnuk Jarosława z Remiszewic, łowczego sieradzkiego (1453–1465), uczestnika bitwy z zakonem krzyżackim pod Chojnicami (1454).
W latach 80. XV w. uczestniczył zbrojnie w wyprawach królewskich.
Po ojcu odziedziczył Rajsko, Zbigniewice, Pokrzywkę, a po matce Nieprzecznię, Polankę i Zawadę (w ziemi krakowskiej). Właściciel Rąbienia, Wierzanowic, Bedonia, Mileszek, Chojen Dużych i Małych. Posiadał także dożywocie na Romiszewicach, Zamościu i Świńsku.
W 1494 poślubił Annę z Łęk i Stoków herbu Topór (wnuczkę Sieciecha z Łęk), która wniosła mu w posagu Stoki, Lipiny, Wolę Stokowską i Wolę Mieczkową.
Jakub z Anną mieli czworo dzieci: Rafała Romiszewskiego,
Jana Romiszewskiego (Stokowskiego), kasztelana konarskiego łęczyckiego, żonatego z Katarzyną Leżeńską, wnuczką wojewody sieradzkiego Sędziwoja z Leżenic i najprawdopodobniej Jakuba SzydłowieckiegoKrzysztof Dumała, Studia z dziejów Szydłowca, Rocznik Muzeum Świętokrzyskiego 4, 1967, s.