Tak zrodził się pomysł, aby utworzyć łańcuch osób, które, zmieniając się co godzinę, pełniłyby „straż”, czuwając duchowo przy Najświętszym Sercu Jezusa bez odrywania się przy tym od zwykłych zajęć, na wzór Najświętszej Maryi Panny, św. Jana i św. Marii Magdaleny u stóp krzyżaBiografia s. Marii od Najświętszego Serca Barnaud, Arcybractwo Straży Honorowej NSPJ.. Kilka miesięcy później s. Maria miała wizję Zegara Straży Honorowej. 13 marca tego roku imiona wszystkich sióstr z klasztoru zostały wpisane na rysunek Zegara. Po tygodniu wpisał się też arcybiskup Aix Georges Chalandon, a miesiąc później – biskup Langalerie.
Od tego czasu misją s. Marii było prowadzenie tego dzieła, które nazwano Strażą Honorową. Temu poświęcała ona wszystkie swoje siły i czas, poza obowiązkami wynikającymi z reguły zakonnej. W swojej drodze duchowej rozwijała charyzmat ofiarowania siebie. We wrześniu 1866 roku poświęciła ponownie Bogu całą swą osobę oraz Straż Honorową i powierzone jej osoby. 24 czerwca 1884 roku dokonała „publicznego ofiarowania siebie na dobrowolną ofiarę”. W trakcie pracy nad rozwojem Straży znów poważnie zachorowała w 1886 roku, będąc ponownie, zdaniem lekarzy, blisko śmierci, lecz ku ich zdziwieniu szybko wróciła do zdrowia.