Czeski aleksandryn – wzorzec metryczny występujący w dwudziestowiecznej poezji czeskiej, oparty na schemacie aleksandrynu francuskiego, jeśli chodzi o rozmiar sylabiczny i podział średniówkowy, ale pod względem akcentowym dostosowany do specyfiki akcentuacji języka czeskiego. Czeski aleksandryn charakteryzuje się dwuznaczną interpretacją stopową, wahającą się między sześciostopowcem jambicznym akatalektycznym (sSsSsS//sSsSsS) lub hiperkatalektycznym (sSsSsS//sSsSsSs), a czterostopowcem daktylicznym akatalektycznym (SssSss//SssSss) lub hiperkatalektycznym SssSss//SssSsss).
Geneza Prekursorem stosowania czeskiego aleksandrynu był Karel Hynek Mácha, jednak jego wersyfikacyjne propozycje zostały na długi czas zapomniane i reaktywowane dopiero w dwudziestoleciu międzywojennym. Mácha użył aleksandrynu w czwartej poematu Máj (Maj):
Krásný máj uplynul, pohynul jarní květ, a léto vzplanulo; — pak letní přešel čas, podzim i zima též — i jaro vzešlo zas; až mnohá léta již přenesl časů let. (Karel Hynek Mácha, Máj)
SsSSss//SssSsS sSsSss//sSsSsS SssSsS//sSsSsS sSsSsS//SssSsS