Po wybuchu II wojny światowej, zakończeniu kampanii wrześniowej 1939 i nastaniu okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność podziemną. Od października 1939 do lutego 1940 w stopniu kapitana rezerwy, używając pseudonimu „Żubr”, pełnił funkcję dowódcy I batalionu 7 pułku piechoty Legionów AK „Garłuch”, w strukturach Okręgu Warszawskiego Armii Krajowej. Następnie, działając pod pseudonimem „Muzyczka”, sprawował stanowisko szefa podreferatu „Polskie organizacje konspiracyjne” w Referacie 992 – Biurze Studiów, w strukturach Komendy Głównej AK.
Michał Murmyłło zaginął podczas powstania warszawskiegoPortale genealogiczne podają, że Michał Murmyłło zmarł już po zakończeniu II wojny światowej (wskazywane są lata 1963, 1966, 1967), a jako miejsce jego śmierci podawany bywa Wałbrzych..
Jego rodzeństwem byli: Karol (ur. i zm. 1892), Bartłomiej (ur. 1899), Franciszka zamężna Czerkies (ur. 1900), Marcin (ur. 1902, zm. 1903), Stanisław (ur. 1904, zm. 1980) i Władysław (ur. 1909, zm. 2005). Brat Bartłomiej był żołnierzem 3 pułku piechoty Legionów Polskich, ciężko rannym 3 listopada 1915 pod Polską Górą (okolice Kostiuchnówki) i zmarłym cztery dni później.