Julian Gościcki (ur. 5 listopada 1903 w Tulibowie, zm. wrzesień 1939) – inżynier rolnik, działacz społeczny, porucznik intendent Wojska Polskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie ziemiańskiej. Był synem Stefana Gościckiego i Marianny z domu Mieczkowskiej (1872–1944). Egzamin dojrzałości zdał po ukończeniu gimnazjum w Płocku.
W 1920 wstąpił jako ochotnik do 201 Ochotniczego pułku szwoleżerów Wojska Polskiego. Jako szwoleżer płockiego 4 szwadronu dowodzonego przez Jana Zarzeckiego, służył w I plutonie, którym dowodził Adam Gorski i brał czynny udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Ponadto współfinansował wyposażenie innych żołnierzy kawalerii. Za udział w walkach został odznaczony Krzyżem Walecznych.
W 1926 ukończył studia w Szkole Nauk Politycznych oraz w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie na Wydziale Rolniczym.
Po ukończeniu studiów z powodzeniem zarządzał rodzinnymi majątkami w Tulibowie, Glewie i Grochowalsku. Założył i prowadził jedną z większych hodowli rodowodowych świń rasy angielskiej w regionie należącą do Związku Hodowców Trzody Chlewnej w Warszawie. Prowadzona przez niego hodowla krów mlecznych rasy nizinnej czarno-białej, należała do jednej z najbardziej efektywnych w powiecie lipnowskim.