Wówczas szewc znów udał się do króla i powiedział, że krawiec dowiedział się, iż na dziecińcu królewskim nie da się zrobić fontanny i chwali się, że on jeden jest w stanie wykonać taką fontannę. Wówczas król wezwał krawca i powiedział, że ma zrobić fontannę na dziedzińcu, a jeśli tego nie zrobi straci głowę. Wtedy z pomocą krawcowi przyszedł źrebak, którego krawiec kiedyś puścił wolno. Źrebak, który w międzyczasie wyrósł na potężnego rumaka, kazał krawcowi wskoczyć na grzbiet. Galopem wbiegli na dziedziniec i trzykrotnie go otoczyli. Wtedy trysnęła ogromna struga wody. Kiedy ujrzał to król osobiście uściskał krawca gratulując mu sukcesu.
Wówczas szewc znów udał się do króla i powiedział mu że krawiec ciągle się przechwala, że może sprawić, iż królowi urodzi się syn (do tej pory rodziły się córki). Król wezwał krawca i powiedział, że jeśli dokona tego że urodzi mu się syn, dostanie królewską córkę za żonę.
Wtedy z pomocą krawcowi przybył znajomy bocian. Oznajmił krawcowi, że to on przynosi dzieci do stolicy. I tego samego dnia przyniósł królowi syna. Wdzięczny król, zgodnie z obietnicą, dał krawcowi córkę za żonę. Na ich wesele buty sporządzić musiał szewc.