W 1946 powrócił do Polski i od razu obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Jagiellońskim. Jesienią 1946 przeniósł się do Warszawy, do pracy w Centralnym Urzędzie Planowania, a potem w Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego.
Wykładał w Szkole Głównej Handlowej (później w Szkole Głównej Planowania i Statystyki) i Uniwersytecie Łódzkim. W 1954 został mianowany docentem, w 1965 profesorem nadzwyczajnym, a w 1974 profesorem zwyczajnym. W latach 1972–1978 był przewodniczącym Polskiego Towarzystwa Geograficznego (1978-1984 - wiceprzewodniczącym). PTG nadało mu ostatecznie godność członka honorowego (podobnie postąpiły analogiczne towarzystwa z Francji i Czechosłowacji). Uczestniczył w kongresach Międzynarodowej Unii Geograficznej (1934, 1938, 1960, 1964, 1972, 1976). Działał we Froncie Jedności Narodu. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 67-5-16,17). thumb|Grób Konstantego Jakimowicza i Stanisława Berezowskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie
Zainteresowania Interesował się głównie problematyką regionalizacji ekonomicznej, geografii transportu, a także ochroną środowiska, popularyzacją geografii, turystyką oraz wędrówkami pasterskimi.