Od 10 kwietnia 1925 był lekarzem 4 pułku ułanów, następnie od 16 maja 1925 lekarzem i od 31 października 1927 lekarzem naczelnym 1 dywizjonu pociągów pancernych. Został awansowany do stopnia majora lekarza ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929. Od 1932 do kresu istnienia II Rzeczypospolitej 1939 był starszym lekarzem 2 batalionu mostów kolejowych. Został awansowany do stopnia podpułkownika lekarza 19 marca 1939. Był także lekarzem naczelnym garnizonu Legionowo. 14 lipca 1939 mianowany lekarzem 2 batalionu balonowego.
Podczas II wojny światowej 26 lutego 1940 został rozstrzelany przez Niemców w Palmirach. Został pochowany na tamtejszym cmentarzu.
Odznaczenia i ordery Krzyż Niepodległości (1931) Krzyż Walecznych – czterokrotnie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Podpułkownicy lekarze II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Ofiary zbrodni w Palmirach Kategoria:Oficerowie sanitarni Legionów Polskich 1914–1918 Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze I Brygady Legionów Polskich Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego straceni przez Niemcy nazistowskie Kategoria:Ludzie urodzeni w Krakowie Kategoria:Oficerowie 2 Batalionu Mostów Kolejowych