Michał Borowski (ur. w Petersburgu, zm. 21 lipca 1968 w Bytomiu) – komandor Polskiej Marynarki Wojennej, uczestnik obu wojen światowych.

Życiorys Dzieciństwo i młodość Michał Borowski urodził się jako syn Grzegorza i Jadwigi z Korwin-Szymanowskich. Jego ojciec był podpułkownikiem rosyjskiej Marynarki Wojennej, inżynierem-mechanikiem budującym maszyny okrętowe. Starszymi braćmi Michała byli Jan, późniejszy profesor architektury na Politechnice Gdańskiej oraz Wacław, późniejszy profesor ekonomii w Wyższej Szkole Handlu Morskiego w Gdyni.

Ukończył pięć klas Gimnazjum im. Maja w Petersburgu (1906–1911), a następnie został przyjęty do Korpusu Morskiego, gdzie ukończył szkołę średnią (1911–1914) i wyższą (1914–1916).

Służba wojskowa w Rosji Rozpoczął służbę w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego 15 września 1914. Po ukończeniu studiów w Korpusie Morskim 27 lipca 1916 został okrętowym gardemarinem, a 30 lipca tego roku otrzymał awans na stopień miczmana. Służył we Flocie Bałtyckiej na stawiaczu min „Narowa” jako komendant kompanii, oficer artylerii i rewizor. Po rewolucji październikowej Borowski był jednym z trzech delegatów załogi do miejscowej rady delegatów robotniczych i żołnierskich.