Po zakończeniu wojny wraz z Jerzym Zasowskim, Janem Tobiaszewiczem i Edwardem Nahorniakiem organizował Hufiec Męski w Jarosławiu; własnym kosztem zorganizował orkiestrę harcerską. Był organizatorem i wiceprezesem Harcerskiego Klubu Sportowego "Czuwaj". W wyniku sytuacji politycznej w Polsce działacze przedwojenni zostali odsunięci od pracy z młodzieżą. W 1948 roku prowadził budowy budynków użyteczności publicznej w Brodnicy, Lubawie, Nowym Mieście i Lipsku. Od 1948 roku na zlecenie Urzędu Wojewódzkiego zorganizował pierwszą placówkę budownictwa Kluczowego w Jarosławiu; Państwowych Przedsiębiorstw Budowlanych (późniejsze Z.B.M. i P.R.B.M.). Po likwidacji tej placówki od 1961 roku był dyrektorem M.Z.B.M. Od 1960 roku był biegłym sądowym z zakresu budownictwa. W 1963 roku ukończył roczne studium prawne z zakresu gospodarki uspołecznionej. Następnie był naczelnym inżynierem w Przedsiębiorstwie Budownictwa Komunalnego w Jarosławiu. Od 1947 roku był członkiem zarządu, a w latach 1977-2000 prezesem Stowarzyszenia Miłośników Jarosławia. Od 1986