Klątwa dziewiątej symfonii – przesąd związany z historią muzyki poważnej, według którego dziewiąta symfonia ma być ostatnią kompozytora, czy to przez śmierć kompozytora po jej ukończeniu, czy przed ukończeniem dziesiątej. Ci, którzy wyznają ten przesąd, uznają dziewiątą symfonię za bardzo ważny punkt w rozwoju możliwości kompozytorskich, którego przebicie jest udaremnianie przez los.
Zabobon ten popularny jest w dziennikarstwie, nie jest jednak uznawany przez środowiska krytyków muzycznych czy muzykologów. Chociaż kompozytorów, którzy rzeczywiście zmarli po napisaniu dziewięciu symfonii można znaleźć (chociażby Ludwig van Beethoven), klątwa nie zdaje się być zasadą.
Początki Według Arnolda Schönberga przesąd ten zaczął się od Gustava Mahlera, który po napisaniu swojej VIII Symfonii skomponował Das Lied von der Erde (którą, chociaż z formy jest symfonią, można uznać za cykl pieśni) a następnie IX Symfonię. Po jej ukończeniu sądził, że pokonał klątwę, zmarł jednak przed ukończeniem dziesiątejEthan Mordden, A Guide to Orchestral Music: The Handbook for Non-Musicians. Nowy Jork: Oxford University Press (1980): 312. . "Though it is more a song-cycle than a symphony, this was to have been Mahler's Ninth Symphony—but superstition cautioned him.