Andrzejem Krzyckim, natomiast nie darzył go sympatią bp Piotr Tomicki.
Poseł na sejm piotrkowski 1512 roku z województwa poznańskiego i województwa kaliskiegoMariusz Lubczyński, Wykazy posłów sejmowych z lat 1507–1512, w: Kwartalnik Historyczny, R. 122, nr 3 (2015), s. 532..
Odziedziczył po ojcu znaczny majątek w woj. sandomierskim, łęczyckim i brzeskokujawskim, w tym miasto Brzeziny. Koncentrował się na rozwoju gospodarczym swoich dóbr. Przejął także olbrzymie dobra swoich krewnych, mniszek Katarzyny i Beaty Melsztyńskich, w tym udziały w zamku w Melsztynie.
Rozbudował Brzeziny, założył w nich nową dzielnicę, nazwaną Szydłowcem na cześć swojej żony – Zofii z Szydłowieckich. Bogato uposażył kościół w Brzezinach, gdzie został w 1534 pochowany.
Poślubił Zofię Szydłowiecką (zm. 1532), córkę podskarbiego koronnego i kasztelana sandomierskiego Jakuba i Zofii, siostrę Barbary za Janem hr. Tarnowskim. Stanisław z Zofią mieli dzieci: Jakuba, studenta uniw. w Lipsku, kasztelana łęczyckiego i inowłodzkiego, ożenionego z Anną Leżeńską z Leżenic, córką Jana i Urszuli z Maciejowskich Stanisława, podkomorzego łęczyckiego, ożenionego z Anną Zbąską z Leżenic, córką Piotra i Heleny Ostroróg (córki Wacława) Krzysztofa, kasztelana sochaczewskiego, ożenionego z Ewą Szczawińską Annę za Stanisławem Balem z Hoczwi Zofię za I v.