Ich niewielka liczba uniemożliwia próbę jej zrekonstruowania czy oceny różnic względem pracy poprzednika; ;..
Przypisywano mu również kilka łacińskich prac antykwarycznych, traktujących o dawnym prawie i instytucjach publicznych w Rzymie, takich jak De fastis, De comitiis czy De consulum poteste, lecz ich prawdziwym autorem był niejaki Lucjusz Cyncjusz, żyjący najpewniej w I wieku p.n.e.; ; .
Najprawdopodobniej dla pretora bodźcem do napisania dzieła historycznego, podobnie jak u Fabiusza Piktora, była świadomość znaczenia zwycięstwa nad Kartaginą oraz chęć przeciwstawienia się prokartagińskim opiniom i wykorzystanie historii jako środka propagandowego, by odpowiednio przedstawić Rzymian światu hellenistycznemu. Dlatego pisał po grecku, co również wynikało z uniwersalnego charakteru tego języka, jak i mogło wynikać z ówczesnego braku prac historycznych po łacinie; ; ; ..
Na podstawie zachowanych fragmentów można przypuszczać, że narracja jego dzieła była urozmaicona, Cyncjusz Alimentus przytaczał legendy, a wypowiedzi starał się komponować w sposób dramatyczny.