We wrześniu 1923 ukończył kursy Wojskowej Akademii Armii Czerwonej i został dowódcą 41 Brygady 14 Dywizji Kawaleryjskiej Północnokaukaskiego Okręgu Wojskowego, we wrześniu 1925 ukończył kursy doskonalenia wyższej kadry dowódczej Armii Czerwonej i został dowódcą 3 Brygady 10 Dywizji Kawalerii, potem dowódcą 1 Brygady 11 Północno-Kaukaskiej Dywizji Kawalerii. W październiku 1928 został dowódcą brygady KUWNAS, w maju 1929 ponownie został dowódcą 1 Brygady 11 Północno-Kaukaskiej Dywizji Kawalerii, a w listopadzie 1929 cz. p.o. dowódcy 11 Północno-Kaukaskiej Dywizji Kawalerii, w styczniu 1930 został skierowany do służby w Środkowoazjatyckim Okręgu Wojskowym. Dowodził 8 Samodzielną Kawaleryjską Brygadą Turkiestańską, w październiku 1932 został dowódcą i komisarzem 8 Turkiestańskiej Dywizji Górsko-Kawaleryjskiej, brał udział w likwidacji ruchu basmaczy.
W listopadzie 1935 ukończył Akademię Wojskową im. Frunzego i został komenderowany do Inspekcji Kawalerii Armii Czerwonej, od maja 1936 do września 1937 był dowódcą i komisarzem 13 Dońskiej Terytorialnej Dywizji Kozackiej, od września 1937 do czerwca 1941 dowódcą 1 Korpusu Kawalerii Kijowskiego Okręgu Wojskowego, w czerwcu 1940 otrzymał stopień generała porucznika.