Roman Aleksandrowicz, właśc. Efroim AlexandrowiczW ewidencji wojskowych C. K. Armii był określany w języku niemieckim jako „Ephraim Alexandrowicz”. (ur. 30 kwietnia 1882 w Krakowie, zm. 1940 w ZSRR) – doktor praw, adwokat, major audytor Wojska Polskiego II Rzeczypospolitej, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się jako Efroim Alexandrowicz 30 kwietnia 1882 w Krakowie w rodzinie Oskara (właśc. Ozjasz) i Rozalii (właśc. Rosa) z domu Spira•. Uczył się w C. K. Gimnazjum w Drohobyczu, gdzie w 1901 zdał egzamin dojrzałości. Kształcił się na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego do 1906, gdzie rok później uzyskał stopień doktora praw.
Jako jednoroczny ochotnik powołany do C. K. Armii w 1906 został żołnierzem 56 pułku piechoty. Tam ukończył naukę w szkole oficerów rezerwy i we wrześniu 1907 mianowany kadetem-aspirantem rezerwy. Potem odbywał ćwiczenia i w 1913 awansowany na podporucznika rezerwy.
Od 1913 był adwokatem w Drohobyczu. Po wybuchu I wojny światowej w sierpniu 1914 zmobilizowany do armii austriackiej i skierowany do 77 pułku piechoty. Miesiąc później został komendantem Stacji Etapowej w Starym Samborze, a wiosną 1915 komendantem magazynów mundurowych 2 Armii we Lwowie, zaś potem w Odessie do końca wojny. Od sierpnia 1915 porucznik.