W styczniu 1941 został dowódcą 50 Korpusu Strzeleckiego w Leningradzkim Okręgu Wojskowym i po ataku Niemiec i ich sojuszników na ZSRR walczył na Przesmyku Karelskim, w sierpniu 1942 został dowódcą 42 Armii, 24 września 1941 został odsunięty od stanowiska przez Żukowa jako „niesprawdzający się” i przesunięty na niższą funkcję dowódcy 11 Dywizji Strzelców, od marca do kwietnia 1942 był zastępcą dowódcy 23 Armii, następnie dowódcą 14 Armii działającej na Froncie Karelskim. 28 kwietnia 1943 został mianowany generałem-porucznikiem, w 1944 na czele 14 Armii dowodził operacją petsamsko-kirkeneską, od lutego 1945 do lutego 1946 był zastępcą dowódcy wojsk Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego, w 1947 ukończył Wyższe Kursy Akademickie przy Wojskowej Akademii Sztabu Generalnego i został dowódcą wojsk Archangielskiego, a w maju 1949 Gorkowskiego Okręgu Wojskowego. W styczniu 1953 został I zastępcą dowódcy Woroneskiego Okręgu Wojskowego, w sierpniu 1957 zakończył służbę wojskową.

Był deputowanym do Rady Najwyższej ZSRR 3 kadencji.

Ordery i odznaczenia Order Lenina Order Czerwonego Sztandaru (czterokrotnie) Order Suworowa I klasy Order Czerwonej Gwiazdy