Nikita Jegorowicz Subbotin (ros. Никита Егорович Субботин, ur. we wsi Susowo w obwodzie riazańskim, zm. 6 stycznia 1968 w Moskwie) – radziecki dowódca wojskowy, oficer polityczny, generał porucznik.
Życiorys Od 1926 służył w Armii Czerwonej, od 1929 należał do WKP(b), 1936 ukończył kursy wojskowo-polityczne, a 1941 Wojskową Akademię Polityczną im. W.I. Lenina. Był politrukiem kompanii, wojskowym komisarzem (wojenkomem) pułku, szefem wydziału politycznego i wojenkomem szkoły artylerii, w sierpniu-wrześniu 1939 wojenkomem dywizji zmotoryzowanej, a od września 1939 do października 1940 21 Korpusu Piechoty. W październiku 1940 został zastępcą dowódcy 20 Korpusu Piechoty ds. politycznych, 1941-1942 był szefem wydziału politycznego i wojenkomem dywizji piechoty, szefem Wydziału Politycznego 23 Armii i członkiem Rady Wojennej 8 Armii, a 1942-1944 członkiem Rady Wojennej 57 Armii i 2 Gwardyjskiej Armii.
Od stycznia do lipca 1944 był członkiem Rady Wojennej 4 Frontu Ukraińskiego, następnie do końca wojny członkiem Rady Wojennej i komisarzem 2 Frontu BiałoruskiegoBolesław Dolata, Wyzwolenie Polski 1944-1945. Warszawa 1971, s.590..