Rozwój choroby Powstające w guzach teliospory rozsiewane przez prądy powietrza opadają na ziemię, w której mogą przetrwać do 3 lat. Zimują w glebie, na szczątkach roślin i ziarnach. W zależności od etapu rozwoju rośliny, choroba może przyjmować różne postacie. Pierwsza generacja głowni zakaża młode siewki na etapie rozwijania liści. W zależności od natężenia choroby rośliny mogą zamrzeć lub ulec deformacji, nierzadko uniemożliwiającej zawiązanie kolb. Druga generacja zakaża dojrzewające rośliny na etapie kwitnienia, co może uniemożliwić wytworzenie ziaren. Trzecia zajmuje dojrzewające ziarniaki. Wpływ tej generacji na plon jest stosunkowo najmniejszy.
Wniknięcie pasożyta do tkanek kukurydzy jest łatwiejsze w przypadku ich uszkodzenia przez zwierzęta (np. mszyce), grad lub zabiegi pielęgnacyjne i zbiór. Zakażeniu sprzyja również nadmierne stosowanie nawozów azotowych, optymalna dla rozwoju grzyba temperatura (26 °C–34 °C), a także zarówno susza, osłabiająca rośliny, jak i opady ułatwiające dyspersję grzybów.
Szkodliwość Choroba występuje we wszystkich rejonach uprawy kukurydzy i może porażać od kilku do kilkudziesięciu procent roślin.