3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 36. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Jego oddziałem macierzystym był nadal 40 pp. W dalszym ciągu przysługiwał mu tytuł adiutanta sztabowego. 1 listopada 1922 został „powołany do służby Sztabu Generalnego z prawem jednorocznego doszkolenia w Wyższej Szkole Wojennej”. Pełnił wówczas służbę w Dowództwie Okręgu Korpusu Nr VI we Lwowie, a jego oddziałem macierzystym był 26 Pułk Piechoty we Lwowie. Od tego czasu przysługiwał mu obok stopnia wojskowego tytuł „przydzielony do Sztabu Generalnego”. W 1923 zajmował w DOK VI stanowisko szefa Oddziału IV Sztabu. 31 marca 1924 został mianowany podpułkownikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1923 i 26. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym czasie służył w macierzystym 26 pp. W 1925 pełnił służbę na stanowisku dowódcy I batalionu 26 pp. W maju 1926 został przeniesiony do 54 Pułku Piechoty w Tarnopolu na stanowisko dowódcy III batalionu, a w maju 1927 do 28 Pułku Piechoty w Łodzi na stanowisko dowódcy I batalionu. Z dniem 30 września 1928 został przeniesiony w stan spoczynku.